Immanuel en Anouska vroegen mij voor hun (corona proof) intieme bruiloft in hun tuin in het liefelijke Grootschermer. Vooral van belang was dat ik de persoon die hen bij elkaar heeft gebracht, en die helaas overleden was, erbij kon betrekken. We hebben met zijn drieeën een prachtige ceremonie in elkaar gezet waarin deze vrouw geëerd werd maar waarin ook de eigen woorden over de liefde tussen hen klonken in prachtige vows en in mijn speech over hun liefde.

Op 27 juni hebben Hans en Johanna de grote sprong gewaagd met een Ceremonieel 'Keltisch' Huwelijk! In De Overtuin in Zutphen heb ik hen tussen een kleine club getrouwen verbonden, met de linten en met het 'ja' woord. Hoe bijzonder is dit verbindingsmoment?! De handen die op elkaar liggen staan voor je hart, dat gedragen en verbonden wordt door de linten er omheen te binden. Doordat het lint op een speciale manier om de handen ligt, vormt het een 'Infinity Knot' als je loslaat: een knoop in de vorm van het oneindigheidsteken. Deze kun je voor altijd bewaren, inlijsten in een klein schilderijenkastje.

In dit hele moeilijke corona jaar, we weten het allemaal, zijn vermoedelijk het merendeel van alle huwelijksfeesten en -ceremonies verplaatst. Of doorgegaan maar dan op een hele andere manier, kleiner en afstandelijker. We wachten allemaal met smart op een 'normaal leven' waarin we vrolijk, gezellig, warm, betrokken weer met elkaar kunnen gaan vieren. Lekker dansen, zingen, elkaar omhelzen, alles wat er bij hoort. Marlene Dietrich had nog helemaal niet te maken met corona al zat ze wel middenin de Tweede Wereldoorlog. Waarom noem ik hier Marlene Dietrich en zien jullie haar prachtige foto?